Skierowanie na rehabilitację wystawia lekarz ubezpieczenia zdrowotnego, np. rodzinny, specjalista w dziedzinie rehabilitacji medycznej, balneologii i medycyny fizykalnej, reumatologii, neurologii, ortopedii i traumatologii. Na skierowaniu konieczna jest adnotacja lekarza, że rehabilitacja ma odbywać się w domu pacjenta. Przy kwalifikacji istotne jest schorzenie oraz czas, jaki upłynął od rozpoczęcia choroby. NFZ ściśle określa, kto i jak długo może korzystać z tej formy usprawnienia.

Pacjent lub jego opiekun potwierdzają podpisem wykonanie zabiegu. Rehabilitacja w domu prowadzona jest zazwyczaj przez 4 tygodnie. NFZ refunduje do 80 dni terapii na rok. Na dłuższą rehabilitację trzeba mieć pisemną zgodę dyrektora oddziału NFZ. Lekarz, który w imieniu chorego składa taki wniosek, musi go dobrze uzasadnić..

• Oosoby z ogniskowymi uszkodzeniami mózgu (po zatorach mózgowych, udarach krwotocznych mózgu, urazach) do 12 miesięcy od zachorowania
• Pacjenci z ciężkimi uszkodzeniami centralnego i obwodowego układu nerwowego
• Osoby z uszkodzeniem rdzenia kręgowego do 12 miesięcy od wypadku
• Przewlekle chorzy, u których choroba postępuje (miopatia, choroba Parkinsona, zapalenie wielomięśniowe, rdzeniowy zanik mięśni, guzy mózgu, SM, kolagenozy, przewlekłe zespoły pozapiramidowe, reumatoidalne zapalenie stawów)
• Osoby po wszczepieniu endoprotez stawów biodrowych i kolanowych (do 6 miesiecy po operacji)
• Pacjenci po urazach nóg (do 6 miesięcy po urazie)
• Osoby w stanie wegetatywnym/apalicznym. Fizjoterapeuta przychodzi 3 razy w tygodniu lub cześciej jeżeli takie są potrzeby. Korzystając z przenośnych urządzeń, może wykonywac nawet zabiegi, np. elektrostymulacji, laseroterapii.